KPSS Mağdurlarının Sitesi

KURAMLAR – KURAMCILAR

Gelişim Görevleri: Havighurst

Psikolinguistik Dil Kuramı (Doğuştancı Kuram): Chomsky, McNeill, Lenneberg

Dil Öğrenme (Sosyal): Gesel

Bağlanma Kuramı: Ainsworth, Bowlby

Zihinsel Gelişim Kuramı: Piaget, Vygotsky

Psikanalitik Kuram: Freud, Adler, Jung, Horney, Sullivan

Psikososyal Kuram: Erikson

İnsancıl Kuram: Abraham Maslow, Carl Rogers, Kohlberg, Combs

Ahlak (Törel, Moral) Gelişim Kuramı: Kohlberg, Piaget, Gilligan, Dewey

Davranışçı Kuram: "Kurucusu Watson", Pavlov, Skinner, Thorndike, Guthrie, J.Locke

Gestalt Kuramı: Wertheimer, Köhler, Kofka, Piaget, Bruner, Ausubel, Festinger, Lewin

Sosyal (Modelden) Öğrenme: "İlk kez Rotter kullanmıştır", Bandura, Zimmerman

Kademeli Yaklaşma (Biçimlendirme): Skinner

Sistematik Duyarsızlaştırma: "Kurucusu Wolfe", Watson, Pavlov

Öğrenilmiş Çaresizlik: Seligman

Premack İlkesi: Premack

Gizil (Örtük) Öğrenme: Tolman, Köhler

Deneme-Yanılma Yoluyla Öğrenme: Thorndike

Bağ Kuramı: Thorndike

Çoklu Etmen Kuramı: Thorndike

Sistematik Davranışçı Kuram: Hull

Yaşantısal Öğrenme Kuramı: Kolb

İçgörüsel (Kavrayarak ya da Seziş) Öğrenme: Köhler

Klasik Koşullanma: Pavlov

Edimsel (Operant) Koşullanma: Skinner

Bilgiyi İşleme Kuramı: Gagne, Bruner, Miller, Brings, Neisser, Seller, Zimmerman

Beyin Temelli (Nöro-Fizyolojik) Öğrenme: Hebb, W.James

İki Etmen Kuramı (Zeka): Sperman

Küp Kuramı: Guilford

Duygusal Zeka Kuramı: Goleman, Salovey

Çoklu Zeka Kuramı: Gardner

Yapılandırmacı Kuram (Constructivism): "İlk kez 18. YY.'da Vico", Piaget, Vygotsky, Barlett, Bruner, Kant, Hegel, John Dewey, Kelly, Ausubel

Fenomenolojik Yaklaşım: Carl Rogers, Kelly, Snygg, Combs

Bireysel Psikoloji: Adler

Bitişik Kuramlar: Watson, Guthrie

İşaret Öğrenme: Tolman

Bıktırma - Eşik (Alıştırma) - Zıt Tepki Yöntemleri: Guthrie

Pragmatizm - Problem Çözme: William James, John Dewey

Daimicilik: Adler, Mortinerd, Maynard

Esasicilik: Horne, Bagley, Kandel

İlerlemecilik: John Dewey, Bacon, Conte, William James

Yeniden Kurmacılık (Existentialism): John Dewey, Bergson, Horne

Natüralizm: J.J.Rousseu

Politeknik Eğitim: Marx, Engels, Lenin

Ontoloji: Aristoteles

Rasyonel Planlama Modeli: Taylor, Richard

Yenilikçi Durumsal Model: Skilbeck

Süreç Yaklaşımı: Stenhouse

Doğrusal Programlama Yaklaşımı: Tyler

Sarmal (Spiral – Helezonik) Programlama Yaklaşımı: Bruner

Modüler Programlama Yaklaşımı: Vygotsky

Konu Ağı – Proje – Sorgulama Merkezli – Çekirdek Programlama Yaklaşımları: John Dewey

Eylemsel Öğrenme: Bruner

Anlamlı Öğrenme: Ausubel

Aktif Öğrenme: Kolb

Sunuş Yoluyla Öğretim Stratejisi: Ausubel

Buluş Yoluyla Öğretim Stratejisi: Bruner

Araştırma - İnceleme Stratejisi: John Dewey

Tam Öğrenme: Bloom

Programlı Öğretim: Skinner

İşbirlikçi (Kubaşık) Öğrenme: "1935'te Kurt Lewin, 1949'da Deutsch temelini oluşturur", John Dewey, Vygotsky, Slavin, Piaget, Bandura, Skinner, Sharan, Kagan

Temel Öğrenme Modeli: Glasser

Okulda Öğrenme Modeli: Carroll
Basamaklı Öğretim: Nunley

Proje Tabanlı Öğretim: John Dewey, Bruner, Kilpatrick

Altı Şapkalı Düşünme: E. Bono

Beyin Fırtınası: A. Osbourne

Balık Kılçığı Tekniği: K. Ishikawa

Sosyometri: Moreno

Varoluşçu Yaklaşım: May, Rank, Yalom, Kierkgaard, Kaam, Frankl

Akılcı – Duygusal Yaklaşım: Ellis, Beck

Psikolojik Ağırlıklı Kuram: Dolard

KR20 - KR21: Kuder – Richardson

Yapısalcı Kuram (Psikoloji): W.Wundt, E.Titchener

Fonksiyonolist Akım (İşlevselcilik) (Psikoloji): William James, John Dewey

Tümevarımsal Kuram: Taba

Mesleki Rehberlik: Parson

Yakınsal Gelişim Alanı: Vygotsky

Etki Kanunu: Thorndike

Etkin Öğrenme: Bonswell

Eğitime Rehberlik Hizmetlerini Kullanan İlk Kişi: Brewer

Meslek Seçiminde Gelişim Kurallarını Ortaya Atan Kişi: Ginzberg

Mesleki Gelişimde 6 Tip İnsan Modelinin Olduğunu Savunan Kişi: Holland

Eğitim Programını (Yetişek) İlk Kez Kullanan Kişi: F. Babbitt

Dewey tarafından ortaya atılmıştır.

Grup üyeleri grubun başarı ya da başarısızlığından sorumludur.

Bireyin başarısı grubun başarısına bağlı olduğundan grup üyeleri arkadaşlarının başarısına sürekli katkı getirmektedir.

Gruptaki herkes birbirinin öğrenmesinden sorumludur.

Bireysel yarışma yoktur. Grup yarışmaları vardır.

Gruplar heterojen olmalıdır.

Bireysel sorumluluk esastır.

Her bireyin grup içindeki performansı değerlendirilir.

Herkes başarılı olmadıkça gruptan bir üyenin başarılı olması zordur.

Bu sınıflarda öğrenciler birbirlerinin öğrenmesinden sorumludur.

Dönüt, pekiştirme ve destek öğretmenden DEĞİL ÖĞRENCİDEN GELİR.

 Ödüller bireysel değil, gruba yöneliktir.

Bireysel çalışmayı tek başına değerlendirmek yerine bireyin gruptaki başarısı dikkate alınır.

Eğer sınav yapılıyorsa grubun puanı tüm üyelerin aldığı puanın ortalamasıdır.

Gruplar 4-6 kişiden oluşur.

Öğrenciler etkin bir rol oynar.

Bilginin öğrencinin var olan değer yargıları ve yaşantıları tarafından üretildiği düşünülür.

Gerçek bilgi bireyin yaşantısından bağımsız olarak gerçekleşemez.

Öğrenci bilgiyi etkin biçimde işler, önceki bilgilerle bağlantı kurarak kendine mal eder.

Ezber Yoktur.

Bilgi transfer edilir, var olan bilgi yeniden yorumlanır, yeni bilgi oluşturulur.

Bilgi aktarma yoktur.

Gerçek hayattan Örnekler vererek ve Problem Çözerek gerçek bilgiye ulaşılır.

Öğrenci aktiftir ve bilgiyi yapılandırır.

Ön Yaşantılar Önemlidir.

Hazır bilgiyi birisinden almak öğrenme olarak Düşünülmemektedir.

Öğrenci bilgi yapılarını inşa eder.

YAPILANDIRMACI ÖĞRENME KURAMININ TEMEL ÖZELLİKLERİ

Öğretmenin Rolü,

Öğrenci ilgisini çekmek için problemler, sorular ve kavramlar etrafında bilgiyi organize temektir.

Öğrencilerin yeni bakış açıları geliştirmelerine ve önceki öğrenmeleriyle bağlantı kurmalarına yardımcı olmak.

Fikirler Bütün sunulur, sonra parçalara ayrılır.

1. Öğrencileri konuya ilgi uyandıran problemlere yönlendirmek.
2. Öğrenmeyi yapılandırmak.
3. Eğitim programını Öğrenci Görüşlerine göre Yönlendirmek.
4. Öğrenmelerin değerlendirmesini öğretim kapsamında ele almak.

Yapılandırmacı öğrenmede Grupla çalışma da vardır.

Değerlendirme

Değerlendirme yapılırken öğretim süreci dikkate alınır: öğretmen gözlemleri, öğrenci görüşmeleri, öğrenci tümel dosyaları, proje ve probleme dayalı öğrenme ürünleri.

Yapılandırmacı öğretimin ilk basamağı Dikkat Çekmedir.

Öğrenciler kendi kendilerine öğrenme olanağına kavuşmaktadır.

Öğrenciler öğretimin Planlanması, Uygulanması ve Değerlendirilmesi şamalarında Etkin rol almaktadırlar.

YAPILANDIRMACI SINIFLARDA ÖĞRENCİ VE ÖĞRETMENİN ROLLERİ

Öğretmenin Rolü:

1. Sınıfın Kontrolünü öğrencilere bırakmaya istekli olmak.
2. Öğrencinin öğrenebileceği pek çok kaynaktan birisi olmak.
3. Açık uçlu sorular sormak
4. İşbirlikli öğrenme stratejileri kullanmak.

YAPILANDIRMACI SINIFLARDA DEĞERLENDİRME

Test tekniği en AZ kullanılan tekniktir, çünkü test, öğrencileri ezbere yöneltmektedir.

Öğretmenler öğrenmeyi gösteren değişik kanıtlar toplayabilir.

Öğrencilerin katıldıkları öğrenme görevlerine ilişkin dokümanlar ve gözlemler değerlendirmede önemli yer tutarlar.

Çalışma örnekleri, proje çalışmaları, performanslar, performans sınavları, kısa cevaplı sorular değerlendirmede kullanılabilir.

Öğrenci tümel dosyaları da kullanılabilir.

Verilerin işlenmesi Duyusal kayıta geldiğinde başlar.

Duyusal kayda gelen bilgi anlamlandırılmamıştır, yani orijinalinin kopyasıdır.

Bilgiyi anlamlandırma Kısa süreli Bellekte olmaktadır.

Dikkat: Bir bilgiyi öğrenmek için ilk olarak dikkat etmek gerekir. Duyusal kayda gelen tüm uyarıcılardan yalnızca dikkat edilenler Kısa Süreli Belleğe geçer.

Algılama: Gelen bilgilerin tanımlanması ve yorumlanması.

Kodlama: Yeni gelen bilgiyi var olan eski bilgilerle tamamlama ve örgütleme.

Öğrencilerin dikkatini çekmek için farklı ve Zıt Uyarıcılar kullanılmalıdır.

Önemli olan  bütündür. Bütün, parçaların toplamından daha fazladır ve birey bütünü bütünlük içinde algılar. Davranışlar parçalara bölünerek anlaşılmaz.

Şekil zeminden daha çok ve daha önce dikkati çeker.

Gestalttın Öğrenme Ortamında Kullanılması

Bilgiyi öğrenciye sunmak yerine tartışmalar ve Problem Çözme yollarıyla bilgiyi kendilerinin keşfetmeleri sağlanmalıdır.

İç görüsel problem çözmenin gerçekleşmesi için öğrencinin problemin tüm öğelerini görmesi gerekir. Öğrencinin problemi anlaması, ilgili verileri toplaması ve ayırt etmesi olası çözüm yolları geliştirmesi  ve problemin çözümü için gerekli ortamın hazırlanması gerekir.